18

Kapel Rond-Chêne
Rue du Culot
Tourinnes-la-Grosse

63

Bij Muriel de Peñaranda
In de schuur van de Ferme de Wahenge
Rue de Wahenge 43, La Bruyère

Denis Glinne

Nu en toen…

Einde van de weg: gevoel van voltooiing.

Opgeschorte tijd.

Blik op het afgeronde parcours.

Een scherm in een koffertje projecteert geschetste momenten.

Ik voelde de nood om mijn eigen twijfels te onderzoeken, wat rond te tasten, op het gevaar af te gaan wankelen. 

Ik voelde de nood om deze facetten te doen barsten. En de vluchtige donkere materie tussen de subatomaire deeltjes te onderzoeken.

‘Nu en toen…’ beschrijft het moment na een schok waarvan men dacht dat die de dingen ging veranderen, tussen de bittere vaststelling en de utopie. Het moment waarop de tijd stilstond, een geschikt moment voor bezinning en een eenvoudig leven, getorpedeerd door de terugkeer naar een gekmakend ritme. 

Tekenen is weggommen, herbeginnen, het is een vitale daad, een avontuur dat bezaaid is met opzettelijke valstrikken, een verlangen ook om jezelf nooit te herhalen.

De tekening beweegt wat, ze deint, ze wordt bezield samen met een verhaal dat beetje bij beetje tot stand komt.

De tekening verankert ons in die pauze, vergezeld van geluiden om ons te bedaren, om ons op weg te helpen.

Geluiden van mijn zoon Eliott, de gevoeligheid van zijn zus Zoë. De woorden van schrijvers en schrijfsters. Er zit geen lijn in het verhaal. Alleen het verlangen om talloze momenten van vrijheid en zoektochten te willen delen, en vooral het verlangen om samen met u te leven.

De tijd nemen om rustig te gaan zitten.

Dat stuk onzekerheid en kwetsbaarheid waar we zo’n nood aan hebben aanbieden.

https://www.facebook.com/denis.glinne