Back

Juan Paparella

25
Chez Nelly Bruneel
Ferme du Rond Chêne
Rue du Culot 58
Tourinnes-la-Grosse

Encefalogram

Het gevoel van een parallel universum, onduidelijk afgetekend, brengt ons bij het moment van verwarring dat voorafgaat aan het ontwaken: die lichte slaap waar het bewustzijn van een andere activiteit van het lichaam binnendringt. Die ogenblikken waarop het bewustzijn van de slaap een tussen-twee-werelden is waar de geest ronddoolt van het ene beeld naar het andere. De slaap, die dagelijkse, banale maar levensbelangrijke periode van de dag, wordt het centrum van onze gewaarwordingen en onze vraagtekens.

Het ritme en de vreemde diepte van de nacht gaan in tegen de heldere, reële beweging van de dag. Wat is die staat van zijn, waar de complexe opdelingen van de hersenen de beheersbare activiteiten van het bewustzijn overtroeven? Welke is die energie van waken gedurende dewelke het lichaam de nodige krachten heropbouwt? Boosaardige herhaling of welwillende ordening van de emoties die voor de geest gehaald worden door dat deel van ons waarop we geen vat meer hebben?

De onvolkomenheid van de perceptie die we ervan hebben, leidt de kunstenaar tot het idee om ze extern te proberen vatten, langs de weg van het encefalogram. Nauwgezet maar wisselvallig, vreemd maar intiem vertrouwd, verkent deze grafische voorstelling de min of meer lineaire tijdelijkheid van de hersenactiviteit. De sporen van verbranding belichamen de dode hoeken van het bewustzijn waar herinnering, fantasie en waanvoorstelling zich vermengen … Het unieke en kwetsbare van elk leven.

Tijdens het laatste uur van de laatste dag van de tentoonstelling, op zondag 2 december, zal Juan Paparella zijn tekening in stukken snijden waarbij hij elke bezoeker uitnodigt om een deel van zijn nachtelijk leven en van zijn dromen mee te nemen, een deel van het raadsel van zijn slapende hersenen.

Juan Paparella is geboren in 1965 in Buenos Aires en is daar in 1989 gediplomeerd aan de Academie voor Schone Kunsten Prilidiano Pueyrredon. Hij verrijkt zijn vorming bij verschillende kunstenaars zoals Julian Schnabel en Horacio Coll en vult ze aan met een doctoraat in beeldhouwwerken aan de universiteit van Salamanca in Spanje. Sinds 1991 woont hij in België en neemt hij deel aan talrijke solo en groepsexposities in België en in het buitenland. Zijn werk ontbloot zich niet onmiddellijk. Door fotografie en tekening ontleedt hij onze complexiteit, onze ongrijpbaarheid, de onstabiliteit van de wereld, en meer nog, de breekbaarheid van het leven.