Back

Sylvie Macías Díaz

16
Chez Nelly Bruneel
Ferme du Rond-Chêne
Rue du Culot 58
Tourinnes-la-Grosse
48
À l’ancienne librairie de Beauvechain
Rue du Village 3
Beauvechain

Sylvie Macías Díaz stelt regelmatig vragen bij de culturele, economische, sociale en politieke context en toont in haar werk een speciale belangstelling voor de plaats van de vrouw. Het tijdens haar residentie in Tourinnes gecreëerde werk maakt geen uitzondering op die regel. De vrouw neemt er de eerste en centrale plaats in. Twee oogpunten en twee plekken beelden haar uit.

Dolly. Gemengde techniek. 300 cm.Veranderlijke afmetingen. © Sylvie Macías Díaz

In een eerste blik creëert Sylvie Macías Díaz een trekpop vanuit het symbolische idee van een marionet, een lichaam in onderdelen dat deelneemt aan een actie, welke dan ook, want alleen bediend door de hand, al dan niet door draden aangetrokken !

De symbolische lading, mystiek en traditioneel, maar ook van protest interesseert haar. Anderzijds wil Sylvie Macías Díaz ook de situatie van de vrouw in de huidige financiële en economische crisis illustreren. De kunstenares heeft veeleer gekeken naar de autonomie van de vrouw, een autonomie « opgedrongen » door de samenleving of uit eigen vrije wil verworven. Als een antropologe vat ze op een zo neutraal mogelijk wijze de essentie van een blik, een glimlach, een situatie.

Deze aanpak levert een serie van 116 vrouwenportretten op, uit alle sociale klassen, zonder onderscheid. « Die vrouwen improviseren, passen zich aan, organiseren, nemen het heft van hun leven in eigen handen.* ». Sylvie Macías Díaz toont op metaforische wijze de mechanismen van de sociale orde die werkt als een oneindig grote symbolische machine die de mannelijke overheersing waarop ze is gebaseerd wil bekrachtigen.

* zie tekst van Olivier Mangeleer, Ateliers RAVI, Luik : « De autonomie van de vrouw en de financiële crisis, 2016 »