Back

Stephan Goldrajch

Een spookachtige aanwezigheid,
de herinnering aan dingen en dierbaren die men vergeet met het verstrijken van de tijd.
Bepaalde momenten liggen verankerd in ons geheugen, worden anders geduid bij elke oproeping in onze gedachten.

Stephan HD

Er is iemand anders bij ons die we niet zien; door in mezelf te lezen ben ik aanwezig jij leest nu niet maar je hoort me luister naar wat ik je te zeggen heb ik wil al lang met je praten je bent de enige die me hoort ik zit in je hoofd en jij in mijn lichaam ik maak je gek als ik dat wil door eindeloos dingen zonder einde te herhalen ik verbied je deze zinnen te herlezen het is beter voor jou me snel te vergeten spreek met niemand over onze ontmoeting de beste manier om me te vergeten is niet meer aan mij te denken

Stephan Goldrajch

Stephan Goldrajch, in 1985 geboren in Ramat-Gan, Israël, heeft gestudeerd aan de Academie Royale des Beaux-Arts (Academie voor schone Kunsten) in Brussel, daarna beeldhouwkunde aan ENSAV La Cambre (Hogeschool voor Visuele Kunsten), ook aan de Academie voor Kunst en Design Bezalel in Jeruzalem.

Geïnspireerd door eeuwenoude tradities, rites en ambachtelijke technieken is het de verhouding tot het menselijke en sociale die hem fascineert. Om ze beter heruit te vinden voedt hij zich met levens- en leercodes, met magie en evenzeer met verhalen en legendes; al die reële, vaak irrationele dingen die deel uitmaken van de opvoeding van de mens. Stephan Goldrajch heeft deelgenomen aan verschillende groeps- en individuele exposities oa in Brussel, Tel Aviv en Berlijn. De ruimtelijke indeling van zijn werken leidt meestal tot een dialoog met de toeschouwer.

Door rond een op de grond gelegen houten ring te draaien, ontstaat er een zin. Op het moment waarop men stilstaat, bestaat die niet meer. De beweging openbaart een aanwezigheid van een collectieve referentie, als een ritueel. Wanneer men verstart, is het voorwerp, statisch, anders.